książko[re]cenzje

     The River We Rememeber nie została jeszcze przetłumaczona na język polski, jednak historia, którą opowiada William Kent Krueger jest zdecydowanie warta przekładu.      Na pierwszy rzut oka książka wydaje się klasycznym kryminałem – martwy człowiek, policjant jako główny bohater, małe miasteczko – można by wręc rzec, że zakrawa to na pewnego rodzjau gatunkowe cliché. W.K.K. serwuje nam jednak opowieść pełną zwrotów akcji, w której historie poszczególnych bohaterów są ważniejsze niż samo mordertwo.      Muszę tutaj docenić niesamowitą sprawność W.K.K., który, opowiadając jednocześnie o dochodzeniu, pozwala swoim bohaterom żyć (w oczywistym znaczeniu: prowadzenia życia). Postaci powieści mają swoje problemy, przeżywają kryzysy i mierzą się z demonami wojny i swojej przeszłości, a nie żyją tylko domniemanym morderswem, co czyni większość mieszkańców małych miasteczek w powieściach kryminalnych. Czy sąsiedzi plotkują? Oczywiście. Czy mają ...

     Jeszcze do niedawna Donna Tartt była jedną z moich ulubionych autorek. Jej niesamowity styl pisania, wyjątkowo barwny język i nieprzeciętne umiejętności kreowania świata przedstawionego sprawiły, że zakochałam się w pierwszej powieści jej autorstwa, którą miałam okazję przeczytać – „Tajemnej historii“ – i co przyciągało mnie do kolejnych.  Złożyło się jednak na tyle niefortunnie, że zaczęłam od najlepszej powieści w jej wykonaniu, a zakończyłam na najsłabszej. Tartt jest utalentowana pod względem składania słów w większe całości (czego nie można powiedzieć o wielu innych popularnych autorach), jej pomysły na historie są fascynujące; przeczytawszy jednak wszytskie trzy powieści, które wyszły spod jej pióra, muszę z przykrością stwierdzić, że na wciągającym pomyśle czasami się kończy. „Tajemna historia“ jest najlepiej „wykonana“ zarówno pod względem językowym, jak i treściowym. Czytając tę powieść, ma się poczucie, że obcuje się z literaturą rzadko spotykaną...